Milionom osób
mieszkającym w mieszkaniach budowanych przez spółdzielnie mieszkaniowe przysługuje
wiele roszczeń, których mogą dochodzić na drodze sądowej. Teoretycznie, jako że
większość polskich sądów rozpoznaje sprawy i wydaje orzeczenia w sprawach spółdzielczych
w oparciu o powszechnie panujące przekonania, nie znajdujące potwierdzenia
w przepisach ustaw spółdzielczych, o pozaustawowe dyspozycje spółdzielczych struktur
i „prawne” komentarze sporządzane na zamówienie przez prawników dyspozycyjnych wobec
przestępczych struktur spółdzielczych,
Zgodnie z art. 178 Konstytucji
RP, sądem posiadającym prawo wydawania wyroków w imieniu RP, jest wyłącznie sąd
podlegający ustawie, czyli całkowicie zawisły od przepisów ustawy.
Osoby, będące ofiarą funkcjonariuszy
publicznych nadużywających sprawowanej funkcji sędziego do wydawania wyroków sprzecznych
z ustawami czy orzekających, że przepisy ustaw RP nie mają zastosowania, posiadają
możliwość kierowania skarg do Trybunału Praw Człowieka w Strasburga, jako osoby
pozbawione prawa do rozpatrzenia ich sprawy „przez niezawisły i bezstronny sąd”,
co stanowi rażące naruszenie art. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i
podstawowych wolności:
Każdy
ma prawo do sprawiedliwego i publicznego rozpatrzenia jego sprawy w rozsądnym terminie przez niezawisły
i bezstronny
sąd ustanowiony ustawą przy rozstrzyganiu o jego prawach i obowiązkach
o charakterze cywilnym albo o zasadności
każdego oskarżenia
w wytoczonej przeciwko niemu sprawie karnej (…).
Katalog przykładowych
roszczeń
1.
Osobom, na rzecz których ustanowiono spółdzielcze tytuły do lokali wybudowanych
na gruntach, których użytkowanie wieczyste lub własność spółdzielnia nabyła przed
rozpoczęciem budowy odpłatnie ze środków członków, przysługuje:
Þ
roszczenie
o ustalenie nieistnienia spółdzielczego tytułu do lokalu
Uzasadnienie: w przypadku zamiaru ustanawiania
spółdzielczych tytułów do lokali, zarząd był zobowiązany ustawą Prawo spółdzielcze
a potem ustawą o spółdzielniach mieszkaniowych do zrealizowania zadania inwestycyjnego
dla spółdzielni – tj. nabycia praw do gruntu i wybudowania budynku – z własnych
środków spółdzielni. Patrz „Komentarze” – „Warunki ustanawiania tytułów spółdzielczych”.
Nie mogły to być środki finansowe
członków ani bezpośrednio wpłacane, ani spłacane przez członków poprzez spłatę kredytów
przejętych od spółdzielni. Art. 19 §3 Prawa spółdzielczego zabraniał obciążania
członków obowiązkiem spłaty zobowiązań spółdzielni związanych z budową tak długo,
jak długo były to zobowiązanie wobec banku, obciążające spółdzielnię jako osobę
prawną. Wkłady członków mogły być uznane za środki własne spółdzielni wyłącznie
w przypadku określonym art. 20 §2 Prawa spółdzielczego tj. wówczas, kiedy członkowie
dokonali darowizny swoich wkładów na rzecz spółdzielni (darowizna rozłożona w czasie
w przypadku spłaty kredytów).
Po przejęciu kredytu przez członka,
zgodnie z art. 519 k.c., spółdzielnia była zwalniana z długu wobec banku, a stroną
umowy kredytowej stawał się członek. Po przejęciu przez członka zobowiązań spółdzielni
istniała już jedynie umowa między członkiem a bankiem, o budowę prywatnego lokalu
dla członka. Z racji tego, że „zmiana dłużnika” jest czynnością rozporządzającą,
spółdzielnia nie miała prawa zatrzymania budynku i lokali jako swojego mienia –
posiadała obowiązek zdjęcia ze stanu środków trwałych lokali członków lub całego
budynku, jeśli wszystkie mieszkania nabyli członkowie poprzez przejęcie zobowiązań.
Utrata praw do budynku, uniemożliwiała spółdzielni ustanawianie spółdzielczych tytułów
do lokali w budynku nie stanowiącym własności spółdzielni.
W przypadku bezpośredniego finansowania
kosztów budowy przez członka, wnoszone wpłaty członków jako wkłady posiadają status
przychodów (obecnie ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych), co wyklucza możliwość
ujawniania ich w pozycji funduszy spółdzielni. W czasie realizacji budowy muszą
być ujawniane w pozycji zobowiązań, co wyklucza aktywowanie kosztów budowy lokali
(budynków) dla członków w pozycji środków trwałych spółdzielni i powoduje obowiązek
wywiązania się przez spółdzielnie z istniejącego zobowiązania wobec członków – wydanie
własności lokalu i udziału w nabytym odpłatnie prawie do gruntu.
Ewidencja w poz. środków trwałych
jest dowodem sprzeniewierzenia środków finansowych innych od spółdzielni podmiotów
prawa (członków) na powiększanie własnego majątku osoby prawnej, co w konsekwencji
powoduje zgłoszenie przestępstwa zarządu do prokuratury.
Bezwzględnie wymaganym warunkiem
ustanawiania spółdzielczych tytułów do lokali był warunek posiadania przez spółdzielnie
własności budynku, czyli także własności kapitału finansującego koszty budowy i
z nimi związane. Ustanawianie spółdzielczych tytułów do lokali z pominięciem
tego podstawowego warunku ich ustanowienia, skutkuje – zgodnie z art. 58 k.c. –
niepowstaniem tych tytułów w świetle prawa.
Osoby, które finansowały koszty
budowy swoich lokali bezpośrednio lub poprzez przejęcie zobowiązań od spółdzielni
a otrzymały poświadczenie o rzekomym ustanowieniu na ich rzecz spółdzielczego tytułu,
nadal są jedynie posiadaczami swoich lokali, posiadając własność nakładów
poniesionych na ich wybudowanie. Jedynie tym osobom przysługuje uprawnienie do otrzymania
od właściciela gruntu prawa do nieruchomości gruntowej pod ich budynkiem, do którego
spółdzielnia utraciła wszelkie prawa.
Oznacza to także, że ustawa
o spółdzielniach mieszkaniowych nie posiada w ogóle zastosowania do osób, które
bezpośrednio lub poprzez spłatę kredytów przejętych od spółdzielni, finansowały
koszty budowy swoich lokali, czyli że jest aktem bezprawia i w zasadzie bezprzedmiotowym,
z racji nieistnienia podmiotów (członków) nią zobowiązanych. Patrz – „komentarze”
– „Nieistnienie prawne tytułów spółdzielczych” i „Warunki ustanawiania tytułów spółdzielczych”.
Þ
Roszczenie
o odszkodowanie za kradzież przez spółdzielnię własności lokalu członka finansującego
koszty jego budowy a posiadającego zaświadczenie o ustanowieniu spółdzielczego tytułu
do tego lokalu. Roszczenie może być określone np. w % wartości lokalu za każdy rok
zawłaszczania praw do niego przez spółdzielnię,
Pełne uzasadnienie – patrz „Komentarze” – „Nieistnienie
praw spółdzielni do mienia członków”, „Nieistnienie prawne tytułów spółdzielczych”
i „Proces grabieży mienia członków”
Kradzież mienia członków dokonywana
jest poprzez przestępstwa fałszowania operacji i dokumentów finansowych (księgi
rachunkowe, sprawozdania finansowe itp..), poprzez poświadczanie nieprawdy w dokumentach
wystawianych członkom i urzędom przez członków zarządu spółdzielni. W przypadku
skierowania sprawy do Strasburga, roszczeniem odszkodowawczym może być objęty jedynie
okres od 1993r, tj. od czasu ratyfikowania przez RP Protokołu nr 1 do Konwencji
o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności.
Kraść nie
wolno. Art. 415. k.c. – „Kto z winy swej wyrządził drugiemu szkodę, obowiązany
jest do jej naprawienia”.
Þ
roszczenie
o ustanowienie wyłącznie wyodrębnionej własności lokali wraz z udziałem w całej
nieruchomości gruntowej, która została nabyta ze środków członków.
Uzasadnienie: zarząd spółdzielni pobrał od ogółu
członków, nabywców lokali w danym budynku, równowartość kosztów budowy budynku (np.
50 mln zł) i równowartość kosztów nabycia praw do gruntu (np. 10 mln zł).
Zarząd ustanawiał na rzecz członków
tytuły do lokali niezwiązane z prawem do nieruchomości gruntowej, tj. nadał członkom
jakieś tytułu jedynie do sfinansowanego przez członków mienia o wartości 50 mln,
zawłaszczając jako wyłączną własność spółdzielni prawo do gruntu czyli pozostałe
mienie członków o wartości 10 mln zł.
Oznacza to, że osoba prawna
(spółdzielnia) okradła osoby fizyczne (członkowie) z ich prywatnego majątku o wartości
10 mln zł.
Art. 405. k.c. „Kto bez podstawy prawnej uzyskał korzyść
majątkową kosztem innej osoby, obowiązany jest do wydania korzyści w naturze, a
gdyby to nie było możliwe, do zwrotu jej wartości.”
Trybunał Konstytucyjny w kwietniu
2005r z racji mającej miejsce powszechnej praktyki „nadinterpretacji” przepisów
ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, uchylił przepis art. 173 jako
naruszający m.in. art. 64 Konstytucji RP (ochrona własności) – patrz „Trybunał Konstytucyjny”,
Problem 1 w piśmie do TK z dnia 15 12 2004r.
Zawłaszczonej równowartości
prawa do gruntu, zarząd nie jest w stanie ujawnić w bilansie spółdzielni – źródłem
finansowania prawa użytkowania nie była nadwyżka bilansowa ani wpisowe, z których
tworzony jest fundusz zasobowy, ani też udziały, będące jedynym składnikiem funduszu
udziałowego. Spółdzielni nie tylko wolno tworzyć funduszy wkładów (nigdy od 1961r
nie ustanowił ich ustawodawca), ale nawet nie ma takiej potrzeby – wkłady są przychodami
spółdzielni, co wyklucza możliwość ujawniania ich w pozycji kapitału własnego spółdzielni.
Równowartość kosztów nabycia prawa do nieruchomości gruntowej nie mogła stanowić
elementu wkładu budowlanego - koszt ten, z mocy ustawy nigdy nie stanowi kosztu
wytworzenia budynku a w klasyfikacji środków trwałych, prawo do gruntu należy do
innych środków trwałych niż budynek.
Podstawowa zasada ekwiwalentności
świadczeń obowiązująca spółdzielnię w relacji z jej członkiem i fakt, że spółdzielnia
dokonuje rozliczeń z członkiem poprzez konto „sprzedaży” oznacza, że spółdzielnia
posiada prawo do obciążenia członka wyłącznie kosztem towaru czy usługi, które realizuje
dla członka – jej to wymóg zastosowania kodeksu cywilnego w sferze stosunków materialnych
pomiędzy dwoma odrębnymi podmiotami prawa – osobą fizyczną i osobą prawną. Członek
musi otrzymać od spółdzielni pełną własność lokalu, jeśli finansuje koszty budowy
i koszty nabycia praw do gruntu.
Ustanowienie w powyższej sytuacji
tytułów spółdzielczych dokonane zostało z pominięciem bezwzględnie wymaganego warunku
posiadania przez spółdzielnię własności budynku, z racji nie posiadania przez spółdzielnię
własnych środków na jego wybudowanie (środki własne osoby prawnej nie są tożsame
z prywatnym majątkiem finansowym osób fizycznych).
Przysługuje
Państwu prawo zgłoszenia do prokuratury faktu dokonania kradzieży waszego mienia
przez zarząd spółdzielni na rzecz przysporzenia nienależnych spółdzielni korzyści,
która to kradzież dokonana została także w drodze przestępstwa fałszowania operacji
i dokumentów finansowych – macie Państwo podstawę do składania na członków zarządu
i ew. rady nadzorczej doniesień do prokuratury o przestępstwie wyłudzenia, zawłaszczenie
wam należnego prawa do gruntu i własności lokalu oraz poświadczenia nieprawdy o
ustanowieniu spółdzielczego tytułu do lokalu, w sytuacji niespełnienia ustawowo
określonych warunków, koniecznych do ustanowienia tego tytułu (art. 271 k.k., 273
k.k. art. 284 k.k., art. 286 k.k., art. 296 k.k., art. 303 k.k.)
2.
Roszczenie o nabycie w drodze zasiedzenia własności lokalu wraz z udziałem
w prawie własności gruntu oraz roszczenie o uzyskanie współwłasności w pozostałym
mieniu finansowanym przez członka, przysługuje osobom, których czas zamieszkiwania
w lokalu, łącznie z czasem zamieszkiwania przez ich prawnych poprzedników wynosi
co najmniej 20 lat, a które:
- finansowały bezpośrednio lub
przez spłatę kredytów przejętych od spółdzielni, koszty budowy swoich lokali i część
pozostałą zadania inwestycyjnego na nich przypadającą, a które formalnie
posiadają spółdzielcze tytuły do mieszkań usytuowanych w budynkach wybudowanych
na gruntach, do których spółdzielnia nie posiada tytułu prawnego,
- finansowały bezpośrednio lub
przez spłatę kredytów przejętych od spółdzielni, koszty budowy swoich lokali i część
pozostałą zadania inwestycyjnego na nich przypadającą, a które formalnie
posiadają spółdzielcze tytuły do mieszkań usytuowanych w budynkach wybudowanych
na gruntach, do których spółdzielnia uzyskała tytuł po wybudowaniu budynku,
Pełne uzasadnienie – patrz teksty w „Komentarze”, w
których znajdą Państwo uzasadnienie, że w sytuacjach w/w wymienionych faktycznie
ustanowione oba tytuły spółdzielcze są nieistniejącymi w świetle prawa, a prawo
do nieruchomości gruntowej na rzecz spółdzielni skutecznie nie powstało (zarząd
uzyskał je w drodze poświadczenia nieprawdy w akcie notarialnym i na skutek dokonania
niedopuszczalnego wpisu prawa na rzecz spółdzielni do KW).
3. Osobom, które wpłacały wkłady budowlane terminowo, zgodnie
z zawartymi umowami, w sytuacji opóźnień w realizacji budowy - przysługuje roszczenie
o powiększenie kwoty wkładu o wartość ustawowych odsetek lub wydanie należnych odsetek
od wkładu.
Wyrok SN z dnia
18.09.2003r sygn. I CK 111/02 (LEX nr 141418)
Wkład budowlany,
jak wynika z art. 208 § 1 Prawa spółdzielczego, przeznaczony jest na sfinansowanie
kosztów budowy danego lokalu. Spółdzielnia nie mogła nim dysponować dowolnie. Skoro
zaliczki na wkład nie mogły być wykorzystane bezpośrednio po ich wniesieniu na sfinansowanie
kosztów budowy wskutek opóźnienia się procesu inwestycyjnego, spółdzielnia mogła
ulokować je w banku jako lokaty terminowe, ale zobowiązana jest wydać członkowi
uzyskane korzyści, gdyż nakazuje to elementarna zasada uczciwości oraz art. 405
k.c.
4.
Osobom, które finansowały w ramach wkładu koszty budowy lokalu oraz koszty budowy innych części
zadania inwestycyjnego (budynki administracyjne, lokale użytkowe, pawilony,
kotłownie itp…), a po formalnym uzyskaniu prawa wyodrębnionej własności lokalu i
rezygnacji z członkostwa, zostały zmuszone przez zarząd do pozostawienia spółdzielni
jako darowizny przypadającego na nich udziału w budynkach i lokalach innych niż
ich lokal, przysługuje:
Þ
roszczenie
o unieważnienie aktu notarialnego ustanawiającego odrębną własność lokalu, jeżeli
spółdzielnia otrzymała prawa do nieruchomości gruntowej pod budynkiem po jego
wybudowaniu.
Uzasadnienie – spółdzielnia traciła wszelkie prawa
do lokali i budynków, których koszty budowy finansowali członkowie (bezpośrednio
lub poprzez przejęcie zobowiązań kredytowych), co powoduje, że spółdzielni tej,
jako nie posiadającej własnych środków na ich wybudowanie, nie przysługiwało
roszczenie o oddanie gruntów w jej użytkowanie wieczyste (lub na własność).
Czyni to zawartą umowę notarialną,
będącą podstawą wpisu do KW prawa użytkowania wieczystego (lub własności) na rzecz
spółdzielni w tej części nieważną, co powoduje w konsekwencji, że rękojmia wiary
publicznej ksiąg wieczystych nie chroni członka, jako nabywcy udziału w ujawnionym
w KW prawie. W sytuacji braku skutecznie ustanowionego na rzecz spółdzielni
prawa do gruntu, przenoszenie na członka prawa wyodrębnionej własności jest niemożliwe
i nieważne z mocy prawa. Patrz „Komentarze” –„Proces grabieży mienia członków” i
„Warunki ustanawiania tytułów spółdzielczych”.
Þ
ewentualne
roszczenie o zwrot części wkładu,
finansującego wytworzenie pozostałych elementów zadania inwestycyjnego, czyli
o odkupienie przez spółdzielnię nakładów członka, jakie poniósł w związku z finansowaniem
kosztów ich budowy.
Nie zachodzi tożsamość pomiędzy
prywatnymi środkami finansowymi członka,
osoby fizycznej, jakie zaangażował on w budowę swojego lokalu i budowę części innych
budynków czy lokali realizowanych przez spółdzielnię w ramach danego zadania inwestycyjnego,
a środkami własnymi spółdzielni, jako osoby prawnej, innego od członka podmiotu
prawa.
Nakłady poniesione przez członka
są jego prywatną własnością, korzystającą z ochrony konstytucyjnej art. 64 Konstytucji
RP. Spółdzielnia np. w przypadku przeprowadzenia egzekucji z wkładu członka
(prywatna własność nakładów członka) musi uprzednio uzyskać nakaz w postępowaniu
sądowym, czyli dopełnić czynności przewidzianych dla egzekucji z prywatnego majątku
finansowego osoby trzeciej.
Jeśli zarząd zawłaszczył na
rzecz spółdzielni własność tych budynków i lokali – mają zastosowanie przepisy o
bezpodstawnym wzbogaceniu art. 405 k.c.
Þ
roszczenie
o odszkodowanie za utratę korzyści, jakich przysparzało spółdzielni gospodarowanie
innymi budynkami i lokalami, niż lokal członka, który współfinansował koszty wytworzenia tychże innych budynków
i lokali, w ramach własnego wkładu (utrata korzyści obniżających opłaty za lokal
- dochody np. z wynajmu lokali użytkowych).
Spółdzielnia traciła wszelkie
prawa do budynków, których koszty budowy finansowali członkowie. Obecnie może jedynie
odkupić od członków własność ich nakładów, jakie ponieśli w związku z budową lub
zapomnieć o swoich domniemanych roszczeniach, jako że wyłącznie członkom przysługuje
udział we współwłasności tych obiektów.
Art. 40 ustawy o spółdzielniach
mieszkaniowych, stanowiący, że „Spółdzielnia pozostaje właścicielem lub współwłaścicielem
nieruchomości i użytkownikiem lub współużytkownikiem wieczystym gruntu w takim zakresie,
w jakim nie narusza to przysługującej członkom i właścicielom lokali niebędącym
członkami spółdzielni odrębnej własności lokali lub praw z nią związanych. W szczególności
mieniem spółdzielni pozostają pkt. 1) nieruchomości służące prowadzeniu przez spółdzielnię
działalności wytwórczej, budowlanej, handlowej, usługowej, społecznej, oświatowo-kulturalnej,
administracyjnej i innej, zabudowane budynkami i innymi urządzeniami, itd…
posiada zastosowanie wyłącznie
do mienia finansowanego przez spółdzielnię z własnych jej środków, nie będących prywatnymi środkami
finansowymi członków (wkłady nie przekazane spółdzielni na własność) i nie będących
środkami budżetu państwa.
Posiadacie Państwo prawo do
żądania na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej, wydania wam przez
gminy i urzędy miast dokumentacji związanej z procesem realizacji przez spółdzielnię
waszego budynku, zadania inwestycyjnego czy osiedla.
Zobaczycie w dokumentacji, jakie
składniki zadania inwestycyjnego finansowaliście naprawdę – posiadamy dokumentację,
z której wynika np., że projekt realizacyjny i pozwolenia na budowę dotyczą budynku
wielomieszkalnego i wielokondygnacyjnego, choć w jego miejscu wybudowany jest faktycznie
pawilon usługowy lub przeznaczony na cele tzw. „społeczno-kulturalne” – w rozliczeniu
zadania przyjmowano budowę np. 100 fikcyjnych mieszkań, których koszty budowy powiększały
koszt zadania inwestycyjnego i wysokość waszych wkładów (koszty dzielone na ilość
metrów rzeczywiście wybudowanej powierzchni użytkowej mieszkań). Faktycznie budowano
pawilon, uzyskując środki z waszych wkładów na pokrycie kosztów jego budowy, lokali
użytkowych w budynkach mieszkalnych, czy spłatę kosztów budowy mieszkań, przydzielanych
jako łapówki czy wg życzeń ówczesnych „ekip”.
W przypadku budowania mieszkań,
do których miały być ustanawiane tytuły lokatorskie, od 1982r członek miał być obciążony
jedyną wpłatą w wysokości 10 % całości kosztu budowy, określonego jako koszt
budowy danego budynku, pomniejszony o koszty budowy piwnic, strychów, wózkarki,
lokali użytkowych itp…(patrz w „Ustawy” - rozporządzenie RM z dnia 30.12.1982r w
sprawie zasad udzielania kredytu bankowego na cele mieszkaniowe). Po wniesieniu
wpłaty 10%, członek ten nie miał być obciążany obowiązkiem wpłaty jakichkolwiek
innych kwot, a tym bardziej spłatą zobowiązań spółdzielni wobec banku (zakaz art.
19 §3 Prawa spółdzielczego). Po ustąpieniu ze spółdzielni, miał uzyskiwać zwrot
wniesionej wpłaty w kwocie odpowiadającej także 10% wartości lokalu. Całkowicie
odmienna znana Państwu praktyka, dokonywana była w sposób sprzeczny z ustami, odpowiadający
także w PRL-u kodeksowi karnemu, a co więcej, aprobowana także przez dyspozycyjne
wobec przestępczych struktur sądy.
W praktyce przejmowanie przez
członków całości zobowiązań spółdzielni związanych z budową budynku czy zadania
inwestycyjnego, skutkowało utratą praw spółdzielni do budynków, co potwierdzały
np. przepisy ustawy o gospodarce gruntami (art. 22) i rozporządzenia wykonawcze
do tej ustawy, nakazujące spółdzielni w takiej sytuacji odkupienie od członków ich
budynków.
5.
Osobom, które z własnych środków finansowały koszty budowy budynku lub spłacały
przejęte od spółdzielni zobowiązania kredytowe związane z budową, a które zostały
zmuszone przez zarząd spółdzielni do odpłatnego nabycia powierzchni korytarza,
o którą powiększyły powierzchnię swojego mieszkania (zabudowa części korytarza)
przysługuje roszczenie o zwrot wyłudzonej bezprawnie kwoty.
Uzasadnienie: W koszcie każdego m2
lokalu mieszkalnego czy użytkowego, członkowie finansowali koszt budowy pozostałej
części budynku – klatek schodowych, wind, korytarzy, piwnic, strychów, itp…, co
w przypadku danej kondygnacji budynku oznacza, iż każdy członek posiada pełne prawo
do części korytarza, której koszty budowy sfinansował, a która przypada na jego
lokal (proporcjonalnie do powierzchni lokalu).
Przesunięcie drzwi wejściowych
do mieszkania w inne miejsce korytarza, nie powoduje zwiększenia wartości budynku,
co wyklucza możliwość pobierania przez zarząd spółdzielni jakichkolwiek wpłat –
zarząd sprzedając członkowi odgrodzoną powierzchnię (czy tytuł do niej) pobiera
od niego po raz drugi równowartość tej części korytarza, którą członek sfinansował
już w koszcie m2 lokalu, zasiedlając lokal.
Np. wartość budynku przy zasiedleniu
20 mln zł, w tym sfinansowany przez członków koszt budowy wszystkich korytarzy np.
800 tys. zł zł. Pobranie w okresie późniejszym dodatkowej kwoty z tytułu dokonywanych
przez członków zabudów korytarzy np. 50 tys. zł, oznaczałoby, że nastąpił wzrost
wartości budynku z tytułu dobudowania jakiejś powierzchni, a której oczywiście nie
dobudowano.
W przypadku dokonania faktycznej
modernizacji w ramach adaptacji części korytarza, tj. w przypadku wyłożenia
podłóg lub ścian wykładzinami, których pierwej nie było, w przypadku montażu okna
czy dodatkowych drzwi, których wcześniej nie było itd.. i gdy wartość tychże prac
przekracza 3 500 zł, nakłady na dokonaną indywidualnie przez członka modernizację,
z jego prywatnych środków finansowych, powiększają wartość rynkową lokalu – zarząd
spółdzielni w przypadku sfinansowania kosztów budowy budynku przez członka, nie
ma prawa pobierać od niego z tego tytułu żadnych już kwot.
Odgrodzenie drzwiami wejściowymi
do danego lokalu powierzchni większej niż powierzchnia korytarza przypadająca na
dany lokal, powoduje jedynie rozliczenia finansowe pomiędzy mieszkańcami danego
piętra – odgradzający winien zwrócić sąsiadom równowartość powierzchni tej części
korytarza, która przekraczała powierzchnię przynależną do jego lokalu, czyli równowartość
tej części, którą przyłączył do swego lokalu, a której koszty budowy zostały sfinansowane
przez jego sąsiadów.
Na zarządzie spółdzielni w przypadku
zgłoszenia przez członka dokonania zabudowy korytarza, spoczywa jedynie obowiązek
zgłoszenia do właściwego urzędu faktu zwiększenia powierzchni użytkowej ogółu lokali,
w celu dokonania przez urząd weryfikacji stawki podatku od nieruchomości.
Poza zgłoszeniem roszczeń finansowych,
z uwzględnieniem czasu ich przedawnienia, macie Państwo prawo zgłoszenia do prokuratury
przestępstwa wyłudzenia nienależnych spółdzielni środków przez członków zarządu,
ewentualnie wraz z członkami rady nadzorczej, jeśli podjęli oni uchwałę nakazującą
dokonywanie takich wyłudzeń.
6.
Roszczenie o unieważnienie aktu notarialnego, jeżeli spółdzielnia otrzymała prawo
do nieruchomości gruntowej pod budynkiem, po jego wybudowaniu.
Uzasadnienie – spółdzielnia traciła wszelkie prawa
do lokali i budynków, których koszty budowy finansowali członkowie (bezpośrednio
lub poprzez przejęcie zobowiązań kredytowych), co powodowało, że spółdzielni tej,
jako nie posiadającej własnych środków na ich wybudowanie, nie przysługiwało
roszczenie o oddanie gruntów w jej użytkowanie wieczyste (lub na własność).
Własność nakładów należy do członków a nie do spółdzielni, co powoduje, że spółdzielnia
nie wypełnia określonego ustawą o gospodarce nieruchomościami bezwzględnie wymaganego
warunku nabycia roszczenia o ustanowienie prawa do gruntu pod budynkiem.
Czyni to zawartą umowę notarialną,
będącą podstawą wpisu do KW prawa użytkowania wieczystego (lub własności) na rzecz
spółdzielni w tej części nieważną, co powoduje, że traci zastosowanie rękojmia wiary
publicznej ksiąg wieczystych. Patrz „Komentarze” – „Proces grabieży mienia członków”
i „Warunki ustanawiania tytułów spółdzielczych”.
c.d.n.